تنهاترین

هیچ کس با من دراین دنیا نبود

                                        هیچ کس  مانند  من تنها  نبود

هیچ کس دردی زدردم برنداشت

                                        بلکه دردی نیزبردردم گذاشت

هیچ کس  فکر مرا باور  نکرد

                                        خطی از شعر مرا باور نکرد

هیچ کس  معنای آزادی  نگفت

                                        در وجودم رد پایش را نجست

هیچ کس آن یار  دلخواهم  نشد

                                        هیچ کس دم ساز وهمراهم نشد

هیچ کس جزمن چنین مجنون نبود

                                        در کلاس عاشقی  دلخون نبود

هیچ کس دردی نکرد ازمن دوا

                                        جز  خدای من  خدای من  خدا

سلام به شما دوستای خوب خودم

نمی دونم چرا با این که معنی شعر:

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

هممون خیلی خوب میدونیم  بازم اسیر کسی میشیم که هیچ توجهی به ما نداره

تازه خودشم دلش یه جای دیگه اسیره !؟

نمی دونم این مختص ما ایرانی هاست یا همه جای دنیا همینجوریه ؟

             یکی که خیلی دوستمون داره نمی بینیمش وعاشق اونی میشیم که...  .

                     شایدهم  قاعده ی عشق و عاشقی همین باشه !

ولی بیاید یکم  اطراف خودمون وکسایی که باهاشون در ارتباطیم

                                    بهتر و با دقت بیشتر ببینیم .

                                               به امید روزی که همه به عشقشون برسن

                           شکوفه ی اندوه

شادم که درشرارتومی سوزم

                                       شادم که درخیال  تو می گریم

شادم که بعد وصل توبازاینسان

                                      درعشق بی زوال تو می گریم

پنداشتی که چون زتوبگسستم

                                       دیگر مرا خیال تودرسر نیست

اما چه گویمت که جزاین آتش

                                      برجان من شراره ی دیگرنیست

شب لحظه ای بساحل اوبنشین

                                      تا   رنج   آشکار   مرا     بینی

شب لحظه ای به سایه خودبنگر

                                       تا  روح  بی قرار مرا   ببینی

غم نیست گرکشیده حصاری سخت

                                       بین من وتو   پیکر صحراها

من آن کبوترم که  به  تنهایی

                                      پر می کشم به پهنه ی دریاها

دردل چگونه یاد تو می میرد

                                      یاد تو یاد عشق نخستین است

یادتوآن خزان دل انگیز است

                                     کو را هزارجلوه رنگین است

اما من آن شکوفه ی اندوهم

                                    کزشاخه های یاد تو می رویم

شبها تورا به گوشه ی تنهایی

                                     در  یاد  آشنای   تو می جویم

اگه روزگارگذاشت یه بار دیگه  دنیا  بیام

                                              بازم عاشقت می شم  بازم سراغ  تو میام

این دفعه اون دفعه نیست خوب میدونم چیکار کنم

                                               تا همونجور که میخوام قلب تورو شکار کنم

                            قاصدک

می خواهم سبدی پرازیاسهای سپید را برمسیرراهت فرش کنم ولی بوی

دلاویزوبهشتی تو معطر تر از گلهای یاس است.

پس بیا ای قاصدک  قدوم مقدست را بر چشمان مشتاقم نه تامن بوسه های

داغم را نثار آن کنم.

قاصدکم بیا ومرا در این همه خوشبختی به نظاره گیر  زیرا رایحه ی    

روح پرورتو   مرا تا به این جا کشاند.

وتوای هاتف خوش کلام نمی دانم چگونه بوی خوش دوست رابه مشامم

رساندی و مرا کشان کشان به دام آن غزال گریز پای انداختی وچه

اسارت شور انگیزی!

ومن قصه ی توراماندگاروجاویدخواهم نمود    قصه ی قاصدک!

قصه ی تو قصه ی عشق است وقصه ی من قصه ی عاشقی گریبان

چاک!

                     ( تقدیم به تو جونم )

یه روز یه پسر عاشق یه دخترکور بوده.

دختر:اگه یکی پیدا می شد چشماش بهم می داد همیشه کنارت می موندم.

یه روز یه نفر چشماشو میده به دختره.

دختره وقتی چشماش خوب میشه   می بینه پسری که عاشقش  مثل خودش کوربوده.

به پسره میگه: ببخشید من اشتباه کردم  ما به درد هم نمی خوریم حالا از اینجا برو.

پسرخیلی ناراحت می شه ودرحالی که داشته میرفته با گریه به دختره میگه:

حالا که من دارم میرم :      چشمام یادگاری پیشت بمونه.

 یک فضانورد که بتازگی از کره ماه به زمین برگشته

در گفت و گویی که با من داشت اعلام کرد که

از کره ماه فقط دو چیز از ساخته های بشرروی زمین قابل رویته

اولیش که همه میدونن دیوار چین

واما دومین چیزی که از اون بالا پیداس چیزی نیست جز

            دست اندازهای ایران !!! 

الهی 

      چه رسوایی از این بیشتر

                   که گدا از گدایان

                                                                        گدایی کند.

اینجا ایران است !؟

تقریبا سه هفته پیش  مودم کامپیوترم سوخت .من خوش خیال با

خودم گفتم :خب می رم از شرکتی که ضمانتش کرده یکی دیگه

میگیرم.بلند شدم رفتم خیابون جمهوری جاییکه شرکتش اونجاست بعد

از پیدا کردن آدرس صاحب مغازه گفت:                          

یک ساله که از اینجا رفتن.

با هزار مکافات آدرس جدیدی ازشرکت گیر اوردم با کلی کرایه رسیدم اونجا

اما همچین شرکتی وجود نداشت!؟ {شرکت کامپیوتر جزیره}

این چجور ضمانتنامه ای که اصلا وجود نداره؟

مثل اینکه این قضیه در مورد گوشی های تلفن همراه هم صدق میکنه

واین شرکتها بعداز یه مدت کار اعلام ورشکستگی می کنند؟

اینجا ایران است!؟