شاید آن روز که سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبری از دله پر درد گل یاس نداشت

باید اینطور نوشت :

هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس  زندگی اجبار است ...

تنهایی خیلی سخته......

دلتنگی ها تو بردار       به روی قلبم بزار

تکیه بده به شونم         تو این مسیر دشوار

اگه منو نمی خوای      حرف دلم رو گوش کن

فقط برای یک بار       بعدش خدانگهدار

بعدش خدانگهدار

تنهای خیلی سخته        وقتی چشام به راهه

وقتی که شب سیاهه      وقتی که بدون ماهه

تنهای خیلی تلخه        وقتی که بی تو هستم

تنها میمونه دستم            با این دل شکستم

دلتنگی هامو بردار       پیش خودت نگه دار

هر وقت که تنها شدی         منو به یادت بیار

داری میری نمیخوام وقت تو بگیرم

این حرف آخر من :

دوستت دارم

دارم میمیرم

تنهای خیلی درده     اگه نیای تو خوابم

وقتی که تو استرابم     تو هم ندی جوابم

تنهای خیلی سرده      وقتی پیشم نباشی

آتیشم نباشی             بیدار میشم نباشی