تبليغاتX
CACTUS 366
CACTUS 366
کاکتوس دله مهربونی داره
یا زینب کبری

عاشورا

رویت را مخراش!

مویت را پریشان مکن زینب!

مبادا لب به نفرین بگشایی که زمین و زمان به هم میریزد و کائنات کن فیکون میشود

آسمان به زمین می آید   کوهها تکه تکه  میشوند و بر دامن بیابانها میریزند شیرازه ی جهان

از هم میگسلد و ستون های آسمان فرو می ریزد

اگر تو بخواهی    خدا طومار زمین و آسمان را به هم می پیچید زمین اهلش را در خویش می بلعد .

اگر تو نفرین کنی خورشید جهان را شعله ور میکند و کوهها رادر آتش خویش می گدازد.

 

اما مکن   مگو زینب!

چون مرغ رگ بریده دوره خودت بچرخ     چون ماهی به خاک افتاده در تب و تاب  بسوز

اما لب به نفرین باز مکن    اتمام حجت مکن  .

فریاد بزن و بگو : وای بر شما!  ایا در میانه شما یک مسلمان نیست.

اما به آتش نفرینت دچارشان مکن  . زینب  !

دنیا به اخر نرسیده است به ابتدای خود هم باز نگشته است اگر چه ملائک یک صدا مویه میکنند:

((اتجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدمائ))

و خدا به مهدی منتقم اشاره میکند و می گوید :

((انی اعلم مالا تعلمون))         (سوره بقره 30)

 

یا زینب    یا زینب    یا زینب 

فدات خانم زینب   

فدایه گریه هات

فدایه نشسته نماز شب خوندنت

فدایه دلت

فدایه صبرت  غریبیت

زینب  علمدار حسین

                    

                         دله شکستم دوباره شکسته         

 

                             معنی عشقه مجسم زینب است        

                              ناخدایه کشتیه غم زینب است 

 

آمدی به قتلگاه  روی کبودت دیدم              قصه ی کوچه دوباره از لبت بشنیدم

آمدی غرق به خون چهره من رادیدی         من هم ان صورت نیلی تو را می دیدم

آمدی حنجر خونین را  بوسیدی                 من هم آن خاک غم چادر تو بوسیدم

آمدی که میهمان من  تنها  گردی               میزبان تو به قتلگه خود گردیدم

آمدی بوی مدینه همه جا پیچیده                 همرهت مرا  ببر مکن دگر نومیدم

 

                               معنی عشقه مجسم زینب است      

                                ناخدایه کشتیه غم زینب است   

ای وای  ای وای آقام ای وای آقام

مهربون اربابم 

|+| نوشته شده توسط حسن در شنبه 29 دی1386 ساعت 11:5 PM |

حضرت قاسم فرزنده امام حسن(ع)

تو کربلا بعد از جنگیدن  وقتی از رویه اسب به زمین افتاد

     فریاد زد

             عمو برس به فریادم

   امام حسین رفت بالاسرش  بدنه قاسمو به سینش گرفت (بدنی که از بس با   اسب روش تاخته بودن و با شمشیر بهش ضربه زده بودن دیگه داشت از هم جدا  میشد....قربونت برم  قاسمم)تا تو آخرین لحظه کناره قاسم نوجوان( یادگاره برادرش)باشه.......

یا امام حسین

منم  افتادم نه از اسب از اصل

کمکم کن

عمویی کن برام

            عمو برس به فریادم

 

دسته منه گنهکارم بگیر مثله قاسمت تا آخرین لحظه ی عمرم.

                  عمو برس به فریادم

              عمو داغونم 

        برس به فریادم.......


................................................................  .

 

|+| نوشته شده توسط حسن در سه شنبه 25 دی1386 ساعت 0:6 AM |